Poniżej znajduje się program letniego kursu taternickiego, który realizowany może być przez Instruktorów Polskiego Związku Alpinizmu. Zaznaczyć należy, że tylko instruktorzy posługujący się tytułem "instruktor PZA" są przeszkoleni w kierunku realizacji tego programu. Instruktorzy PZA dodając termin kursu do bazy tego serwisu, deklarują czy poniższy program będzie realizowany, czy może będzie realizowany inny program (np. wspinaczki góskiej). Wybierając termin kursu, polecamy zwracać na to uwagę.
Ostatnia aktualizacja: 5 marca 2026 r.
Źródło: Polski Związek Alpinizmu
Program letniego kursu taternickiego
Cel kursu:
Kurs przygotowuje do samodzielnej działalności wspinaczkowej w górach pozbawionych pokrywy śnieżnej. Ukończenie kursu oraz pozytywna rekomendacja Instruktora PZA uprawnia do otrzymania karty taternika.
Kurs powinien obejmować przynajmniej 10 dni zajęć w terenie (w tym 9 dni wspinaczkowych). Program realizowany jest przynajmniej w połowie w Tatrach. Połowa zajęć wspinaczkowych może odbywać się w innym rejonie o charakterze górskim. Zajęcia z autoratownictwa mogą odbywać się w terenie skałkowym.
Zagrożenia terenu górskiego, zasady bezpieczeństwa.
Zasady dostępu do rejonów (TPN, TANAP, INS).
Najważniejsze rejony wspinaczkowe Tatr Polskich i Słowackich – ogólne omówienie ich charakterystyki z uwzględnieniem bazy noclegowej i szlaków turystycznych.
Etyka wspinaczkowa i etyka obowiązująca w gronie ludzi gór.
Topografia i orientacja w terenie górskim, w tym: przewodniki i korzystanie z nich, korzystanie ze schematów i opisów dróg, topografia szczegółowa rejonu działania – piętra doliny, drogi podejść i zejść, przebieg ważniejszych dróg wspinaczkowych w ścianach i sposoby wycofania się z nich.
Podstawowe informacje o sprzęcie do wspinania z uwzględnieniem specyfiki górskiej.
Teoria asekuracji.
Budowa stanowisk: dolnych, pośrednich, górnych oraz zjazdowych, zastosowanie różnych elementów wyposażenia do budowy stanowisk (lina, taśmy, repy), wykorzystanie punktów naturalnych, haków, kotw, sprzętu do asekuracji własnej.
Wykorzystanie półwyblinki z karabinkiem HMS do asekuracji na górnym stanowisku (wybieranie, hamowanie, blokowanie, odblokowanie).
Obsługa przyrządów wielofunkcyjnych typu Pivot, Reverso, ATC, itp na górnym stanowisku.
Zastosowanie punktów wysyłowych i ochronnych stanowiska.
Taktyka, w tym: niebezpieczeństwa i zachowanie się w sytuacjach awaryjnych związanych z załamaniami pogody, planowanie celów i wybór dróg, zaplanowanie drogi podejścia, wariantów drogi, możliwości wycofania ze ściany, drogi powrotu; biwak planowany i nieplanowany, dobór partnera.
Taktyka poruszania się w ścianie, prowadzenia wyciągu: prowadzenie jedno i dwutorowe, łączność w zespole, specyfika prowadzenia w terenie kruchym, prowadzenie na trawersach, asekuracja w zejściu, zachowanie na stanowisku.
Zachowanie w razie wypadku, skład apteczki wspinaczkowej.
Omówienie zjazdów ze stanowiskami pośrednimi.
Sytuacje awaryjne podczas wspinania i zjazdów w górach.
Opcjonalnie – historia alpinizmu i taternictwa.
Treść zajęć praktycznych:
Przygotowanie do wspinania, obejmujące: posługiwanie się w terenie materiałami topograficznymi, sporządzanie schematów dróg, dobór sprzętu do drogi oraz rozmieszczenie na uprzęży, itp.
Nauka wbijania, wybijania i dobijania haków.
Poprawna asekuracja, obejmująca: wybór miejsca i metody asekuracji w zależności od terenu, partnera i sytuacji, asekuracja przez ciało.
Wspinanie z dolną asekuracją, w tym: przedłużanie i skracanie przelotów, prowadzenie jedno i dwutorowe lin, stosowanie haków oraz sprzętu do asekuracji własnej.
Budowa stanowisk: dolnych, pośrednich, górnych oraz zjazdowych. Zastosowanie różnych elementów wyposażenia do budowy stanowisk (lina, taśmy, repy), wykorzystanie punktów naturalnych, haków oraz sprzętu do asekuracji własnej.
Asekuracja partnera idącego na drugiego: półwyblinka, przyrządy wielofunkcyjne typu Pivot, Reverso, ATC, inne, czyszczenie wyciągu.
Operacje na stanowisku, w tym: związane ze zmianą na prowadzeniu, przekazaniem sprzętu, zastosowaniem odpowiedniej metody asekuracji w zależności od terenu, partnera i sytuacji. Zastosowanie punktu wysyłowego/ochronnego stanowiska, itp.
Zjazdy, w tym: zjazdy ze stanowiskami pośrednimi, różne sposoby zjazdu i asekuracji, czynności przy wykonywaniu serii zjazdów.
Sytuacje awaryjne - autoratownictwo:
Rozwiązywanie sytuacji awaryjnych podczas wspinania: podchodzenie po linie-prusikowanie.
Sytuacje awaryjne podczas zjazdu: przejście ze zjazdu do podchodzenia, przejazd przez węzeł.
Przeniesienie ciężaru prowadzącego partnera na stanowisko.
Sposoby dotarcia do poszkodowanego.
Metody opuszczania i zjazdu z poszkodowanym, w tym opuszczanie na połączonych linach.
Metody podciągania partnera, w tym: metoda „U”, systemy bloczków np. flaschenzug prosty, flaschenzug szwajcarski, przeciwwaga.
Sposoby wzywania pomocy i zachowanie się podczas akcji ratunkowej.
Opcjonalnie – techniki A0.
Wspinaczki:
Wymagane jest minimum 10 dni zajęć terenowych (w tym 9 dni wspinaczkowych), w czasie których zrealizowane mają być następujące punkty programu:
Droga prowadząca granią.
Droga prowadząca kominem.
Droga prowadząca otwartą ścianą.
Droga wspinaczkowa z elementami asekuracji w zejściu.
Droga z fragmentem asekuracji lotnej.
Droga prowadzona filarem, żebrem.
Droga z asekuracją w trawersie.
Minimum 2 drogi co najmniej 10-wyciągowe z włączeniem łańcuchówek.
Wspinaczka na szczyt leżący poza otoczeniem doliny, w której odbywa się zasadnicza część szkolenia (z uwzględnieniem aspektów topograficznych).
Wspinaczki z zastosowaniem liny dwużyłowej.
Poznawanie możliwości wycofania się ze ścian, w tym: wycofywanie się serią zjazdów w ilości umożliwiającej przećwiczenie głównych metod zjazdu (przyrząd wysoki i niski, zjazd z liną „zworowaną”, zjazd z liną uszkodzoną), zalecany zjazd ze stanowiska samodzielnie skonstruowanego przez kursantów w oparciu o stałe punkty.
Warunkiem zaliczenia kursu i otrzymania zaświadczenia ze skierowaniem do dalszego szkolenia jest opanowanie wymienionych w programie umiejętności. W zakresie techniki asekuracji oraz samodzielnego i sprawnego pokonywania wyciągów o trudnościach co najmniej IV w skali UIAA.
Uwaga! Po ukończeniu kursu rekomendowane jest nabywanie własnego doświadczenia poprzez wspinanie się w rejonach górskich i swobodne poruszanie się z dolną asekuracją na drogach nieubezpieczonych. Warto rejestrować swoją wspinaczkową aktywność i prowadzić wykaz przejść (notujemy: datę, rejon, nazwę drogi i jej wycenę, styl przejścia oraz ewentualnie imię i nazwisko asekurującego partnera). Zalecane jest przesłanie wykazu przejść instruktorowi prowadzącemu kolejny etap szkolenia.
Najbliższe terminy letnich kursów taternickich wg progrmu PZA
Poniżej znajdziesz tylko parę najbliższych terminów. Jeżeli szukasz innej daty zobacz kalendarz.